Naar gewoonte plaats ik een kort verslag van men verblijf op de website.

De weken voor men vertrek zijn erg hectisch. Er moet van alles gebeuren voor Blade. De week van men vertrek nog 2x op de rechtbank zijn. België het land van nodeloos papierwerk en domme regels, die eigenlijk altijd te omzeilen zijn maar dan een hoop werk vragen.
Uiteindelijk is het dan zover en vertrek ik vrijdag rond half 11 met Saan naar de luchthaven. Nog gauw wat geld afhalen en een aantal aangetekende post op de bus doen en dan kunnen we eindelijk naar de luchthaven vertrekken. Er is eens geen file richting Brussel, we komen ruimschoots op tijd aan. Men vlucht naar Frankfurt vertrekt pas om 14.30u. We besluiten om nog gauw samen een laat ontbijt te nemen.
Ik heb goede plaatsen op het vliegtuigen, aan de nooduitgangen. Wat betekent dat ik men benen kan uitstrekken want de stoel voor mij is weggenomen. Een tip van de persoon die me inschrijft. Een tip die ik moet onthouden.
Mooi op tijd arriveer ik zaterdag in Incheon.Christina is onderweg met de bus en ik ga men eerste koffie in Korea drinken terwijl ik op haar wacht.
We hebben een gezellig weekend in Seoul, een mooi motel met steambad en bubbelbad. Een goed begin van men verblijf in Korea.
Zondag in de late namiddag nemen we de bus naar Asan. Choi kwanjanim komt ons oppikken en we brengen Christina naar de universiteit. Nog samen eten en dan gaat Christina naar een meeting en wij naar Choi kwanjanim thuis. Naar gewoonte babbelen we een halve nacht over martial arts.
Het is erg koud in Korea. De dojang is ook niet echt verwarmd. Een groot aantal van z’n studente ken ik maar er zijn er toch ook veel weg en veel nieuwe gezichten. Er is hier dus ook een grote “drop out” in de clubs.
Een Europeaan is altijd boeiend en de 3 zinnetjes Engels die ze kennen worden eindeloos herhaald. Ik doe het zelfde met men 3 zinnetjes Koreaans!
De 1ste week begint rustig. Ik hoop dat het snel wat warmer wordt want zo in de kou trainen is niet echt plezant. Stretchen vlak voor de heater is dat wel.
Zaterdag ga ik samen met Christina naar de film. De eerste keer dat ik in Korea naar de film ga. Der na gaan we eten en wat shoppen. Ik koop 2 boekjes om nog eens een poging te doen om een beetje Koreaans te leren.
’s Avonds komt Cho kwanjanim en met ons 3-en trainen we tot een uur of 2 ’s nachts. We overlopen in een snel tempo het volledige programma. Der na gaan we nog wat eten.
Zondag maak ik en Choi kwanjanim er een lui dagje van. Choi kwanjanim moet een sollicitatie schrijven om de politie te trainen maar uiteindelijk blijkt de job toch niet zo interessant.
Ik kijk wat films op men laptop o.a. Avatar.

Vanaf deze week gaan we er stevig tegenaan met de trainingen. Er zijn 4 trainingen in de dojang en voor elke training maak ik een programma. De eerste training stretch ik uitgebreid en doe ik men trappen. De 2de en 3de training herhaal ik de oefeningen van zaterdag. De laatste training is Christina er meestal. Dan train ik met haar samen en anders train ik mee met de oudere kinderen. Tussen de trainingen gaan we kinderen ophalen en wegbrengen. De dagen gaan snel voorbij. Na de trainingen moeten we nog avondeten. Het is dus elke avond na 11u als we terug op het appartement zijn. Voor we gaan slapen is het al snel 2u.
Woensdag ga ik met Christina mee naar de universiteit. Ik ga er de les kaligrafie volgen. Het blijkt al snel dat dit niet zo eenvoudig is. Op men 1ste bladen lopen al men letters uit. De laatste 3 wil het wat lukken. Na de les blijf ik een tijdje rondhangen op de campus terwijl Christina een andere les gaat volgen. Nadien is er de opening van het jaar voor haar opleiding. Op een podium is er eerst een optreden van een traditionele dansgroep. Nadien zijn er wat rituelen en het hele gebeuren eindigt naar goede Koreaanse gewoonte met eten.
Ik neem de bus terug naar de dojang zodat ik de laatste training nog kan meepikken.
Donderdag ga ik met Christina naar Seoul. We gaan een bezoekje brengen in Kukkiwon. Het plan is dat we om 10u zouden vertrekken maar ze geraakt niet uit haar bed en we vertrekken uiteindelijk pas om 11u. Ik ontmoet haar aan het station van Anyon, 5 minuten van het appartement. Ze ziet er niet echt fris uit en weet me te vertellen dat het de avond der voor erg laat is geworden. Dat kon ik zo ook wel zien. Gelukkig voor haar drinkt ze niet.
Normaal gingen we met meneer Na, een administratieve medewerker van Kukkiwon, eten maar we waren dus veel te laat. We hebben dan maar een babbeltje gedaan op zijn bureau. Hij erkende me nog van de cursus in juli.
Er is het één en ander aan de hand in Kukkiwon. De overheid wil geld geven maar dan moet de organisatie van Kukkiwon verbeteren. Naar gewoonte bij zo’n zaken zijn er voor en tegenstanders.
Na de nodige handjes geschud te hebben ga ik wat winkelen in de omgeving. Er is echter niet veel tijd want we moeten nog iemand van China ontmoeten. Er komt een delegatie deze zomer naar Korea en Christina moet voor hen tolken.
Deze man brengt ons ook naar de busterminal. Christina neemt de bus naar Suwon waar ze haar tante gaat bezoeken en ik de bus terug naar Asan. Ik ben nog op tijd om 2 trainingen mee te doen.
Zaterdag is het danexamen hapkido in de federatie in Yong-In. Choi kwanjanim heeft 9 kinderen die deelnemen. We moeten vroeg vertrekken want het is bijna 2u rijden en het begint om 10u. Het is een hartelijk weerzin met wonjamin, de zoon van Kooksanim en hoofd van onze hapkido federatie.
De examens zijn openbaar. De kinderen komen in groepjes van 10 voor de jury. Er zijn 3 jurytafels die elk een onderdeel afnemen. De 1ste tafel nakbeop (vallen), de 2de tafel chagi (trappen), de 3de tafel hosinsoel (zelfverdediging). Alle kandidaten hebben hard gewerkt en iedereen is geslaagd op het laatste van de voormiddag. Het is duidelijk dat dit een hapkido feest moet zijn. Iedereen doet z’n best maar de stress die ik ken van de taekwondo examens is hier niet aanwezig.
We gaan onderweg nog eten met de kinderen en tegen dat iedereen thuis is en wij ook is het na 6u. Het was een toffe en gezellige dag.
We besluiten om een avondwandeling te doen en de berg in de buurt te beklimmen. Op de berg staan er allerlei fitnes toestellen. Boven is er een mooi houten prieeltje gebouwd waar je wat kan zitten.
Na de wandeling douche en dan is het tijd voor bier en nootjes. Morgen is het zondag en dan kunnen we wat uitslapen.
Zondag zijn we uitgenodigd door een plaatselijke leraar, Shul kwanjanim, om het danexamen van Cheonju bij te wonen in de plaatselijke Kukkiwon. Kukkiwon is eigenlijk gewoon een plaats waar danexamen worden afgenomen en het kan dus overal zijn. Er blijken 2000 kandidaten te zijn. Dit is een danexamen enkel van deze stad.
De kandidaten komen per 10 op voor 2 jurytafels. Eén tafel voor poomse en één tafel voor sparring. Ook hier is het examen openbaar en gaat het om een taekwondo feest. Evenmin is hier iets te bespeuren van de stress die me zo bekend is in België. Misschien moet ik het filmen en eens aan de taekwondo jury van ons tonen.
Na het examen bezoeken we nog een museum en gaan we samen met de familie van Shul kwanjanim eten.
Als we thuis zijn is het weeral na 11u.

Het is nog steeds koud in Korea. Soms schijnt de zon tijdens de dag maar dan is het ’s avonds extra koud. Als het wat warmer is, regent het. Het lijkt hier wel België. :-P
Maandag overlopen we het volledig alfabet voor de hankumdo. Ik besluit van een boekje te maken want het is toch wel wat veel om te onthouden. Choi kwanjanim vindt da een raar idee. Zeker als ik het lachend op facebook zet “the making of the secret hankumdo book”. Maar hij zoekt toch even de letters op via internet en helpt me om het boekje te maken.
Dinsdag komen ’s morgens de kleine monstertjes weer naar de dojang en in de namiddag begin ik aan het boekje. Het is een heel werk.
Woensdag overlopen we nog eens alles en halen er de nodige fouten uit. Ik hoop dat Cho kwanjanim nog eens kan komen van’t weekend, dan kunnen we samen met hem nog eens alles overlopen. Het hankido en hankumdo programma. Ik kan dan alles nog eens herhalen maandag en dinsdag en dan zal het er wel min of meer inzitten.
Als ik in België ben ga ik alles dan tapen en een cursus voor mezelf maken zodat ik niets meer kan vergeten. Ik ben van plan van dat met alles te doen want het volledige programma taekwondo, hapkido, hankido en hankumdo begint toch een hele boterham te worden.
Vrijdag kunnen de kinderen winkelen in de dojang met de punten die ze behaald hebben tijdens de maand. Kwanjanim heeft allerlei speelgoed gekocht en dat kunnen ze dan kopen met hun punten. 3 Meisjes moeten toezien dat ze enkel kopen volgens de verdiende punten maar het is al gauw duidelijk dat er niet te nauw wordt gezien. ;-) Iedereen heeft ook ongeveer evenveel punten behaald. :-D De kinderen zijn over enthousiast. Van trainen komt er die dag niet veel.
We weten nog altijd niet zeker of Cho kwanjanim zal kunnen komen zaterdag. Z’n moeder is ziek en het kan dus zijn dat hij daar naar toe moet.
Maandag ga ik samen met kwanjanim alles opschrijven en tapen. Ik heb veel geleerd deze keer en het zou zonden zijn dat ik me stukken niet zou herinneren als ik in België ben.

Zaterdag gaan we samen met Christina een tempel bezoeken in Chongju. Het is een toffe plaats en de restaurants hebben lekker eten voor mij, veel groentes. We komen haar vriendje en nog wat schoolgenoten tegen die in de tempel een nachtje gaan doorbrengen. Veel tempels bieden dit aan maar het is nogal een commerciële bedoening, niet echt wat ik wil doen. Je moet wat typische kleren aandoen en krijgt dan wat regels. Maar echt aan meditatie en zo wordt er niet gedaan.
Na de tempel brengen we Christina terug naar de universiteit en gaan we samen nog een avondwandeling doen.
We kopen die avond ook aardappelen want Choi kwanjanim wilt dat ik hem gebakken aardappeltjes leer maken. Het blijkt dat aardappelen hier enorm duur zijn. Ongeveer 6€ voor 1,5kg. Een beetje overdreven maar voor 1 keer kan het wel.
Zondag bezoeken we samen met de familie van kwanjanim “The Independance Hall” nadat we in de voormiddag het graf van de ouders van kwanjanim hebben bezocht. The independance hall is zogezegd een museum over de groei naar onafhankelijkheid van Korea. Maar er wordt vooral Japan als de grote vijand uitvergroot. Een beetje overdreven eigenlijk. Choi kwanjanim legt me uit dat dit monument werd gebouwd toen de Koreanen hun geloof in de overheid wat verloren hadden. Het moeten 7 hallen worden. De 1ste was gesloten en de laatste nog niet af. Maar 5 hallen over dit onderwerp was zoal teveel. We waren het er over eens dat het beter zou zijn om er de volledige geschiedenis van Korea in onder te brengen. Er is in ieder geval plaats genoeg voor.
’s Avonds bakken we de patatjes. Ze worden opgediend met kleine tomaatjes, mayonaise en ketchup. :-D
Maandag nemen we alles nog eens door en schrijf ik het één en ander op. We bekijken ook al eens de uren van de bus naar de luchthaven in Incheon. Ik zal de bus van 05.30u moeten nemen want moet er ten laatste om 10u zijn. Men vliegtuig vertrekt om 12.30u en ik moet de telefoon en zo nog terug brengen. Beter op tijd vertrekken. Dan kan ik nog wat relaxen op de luchthaven nadien.
Dinsdag maken we er naar gewoonte een fotodag van. Groepsfoto’s met z’n leerlingen. Christina komt de laatste training ook nog even af en gezamenlijk gaan we nadien iets eten in de buurt van haar universiteit.
Ik vertrek rond 5u naar het busstation om de lange terug reis aan te vaten. Die verloopt zonder problemen maar is lang en erg saai.
Om half negen ’s avonds ben ik in Brussel. De security op de luchthavens deed weer goed z’n werk. Ik heb weer heen en weer gereisd met een breekmes in men handbagage. In Duitsland nam de dame nog de lens naast het breekmes eruit maar geen opmerking. Die mensen weten gewoon niet waar ze naar moeten kijken. Zijn nu enkel gefixeerd op camera’s en sprays! :-D