Beste Leden,

Zoals beloofd zal ik regelmatig op dit blad wat vertellen over men avonturen in Korea. :-D

Deel 1:

Men vertrek naar Korea begon met wat problemen. Het meisje dat me vrijdag om 4u 's morgens moest komen halen en naar de luchthaven brengen kwam niet opdagen. Gelukkig had ik met Kenny een noodplan besproken en kon ik hem opbellen om me weg te brengen. Moraal van het verhaal: "Vertrouw op je vrienden en niet op een mooi meisje!". :-p

In de luchthaven verliep alles vlot en de vlucht naar Frankfurt gaf ook geen problemen. Spijtig genoeg had ik pas 's avonds om 18.30u een verbinding naar Korea. Deze vlucht was overboekt en daarom vroegen ze of ik niet in business class wou vliegen. Daar zeg je natuurlijk niet nee op. Na het lekker eten, de nodige champagne en wijn heb ik er lekker geslapen. Ongeloofelijk hoeveel plaats je daar krijgt. Ik kwam dus volledig uitgerus in Seoul aan.

Op de luchthaven heb ik eerst geld gaan wisselen en dan een telefoon gaan huren. Men eigen gsm werkt ook maar voor binnenlandse gesprekken is het toch gemakkelijk om er één van daar te hebben. Het is ook niet echt duur om er daar één te huren. Men internet verbinding via vodanet werkt ook uitstekend.

De volgende opdracht was een bus naar Asan vinden. Gelukkig spreken er meer en meer mensen Engels in Korea en ik had vlug gevonden waar ik men ticket en de bus moest nemen. Bleek dat ik nog een uurtje tijd had en ben dan maar even de innerlijke mens gaan versterken met een lekkere maaltijd, bibbenbup, daar.

Na een rit van 4u kwam ik eindelijk in Asan aan. Choi kwanjanim stond me aan de busterminal op te wachten en het was een hartelijk weerzien.

Na een koffie gekocht te hebben en wat rond rijden gingen we eten met Cho kwanjanim. Omdat Cho kwanjanim van ver moet komen en er dus niet dikwijls bij kan zijn werd er onmiddelijk een training ingelast. We hebben van 21u tot 00u getraind en zijn dan terug gaan eten. :-)

Zondag was een rustige dag. Wat rondgewandeld maar niets speciaal gedaan.

Vanaf maandag begon de dagelijkse routine. Dat betekent 's morgens vroeg opstaan om de kinderen te gaan ophalen en naar school te brengen. Een gewoonte die een paar jaar geleden begonnen is en waar alle taekwondo en hapkido leraars nu aan vasthangen. Na schooltijd moeten alle kinderen terug opgehaald worden en naar huis gebracht. 's Avonds gaan ze dan de kinderen ophalen om te komen trainen. Een leraar in Korea is dus heel de dag aan't rond rijden en 's avonds geeft hij les.

Ik sukkel al een tijdje met een kwetsuur aan men rechterbeen en maandag werd het dus erger. Ik vrees dat ik toch eens een dokterbezoekje moet doen. Dinsdagavond heeft Choi kwanjanim van die glazen potjes op men rug gezet maar dat heeft niet veel geholpen.

Deel 2:

Het is vandaag zondag 19/07. Ik ben ondertussen in Seoul. Morgen begint de instructeurscursus voor buitenlanders taekwondo in Kukkiwon. Ik zit op men hotel kamer en ben aan het wachten tot Chris en Moustapha hier ook aankomen. We weten eigenlijk niet goed wanneer ze hier gaan zijn.

Gisteren ben ik met Choi kwanjanim naar Yong-In geweest om een een bezoek aan Myung wonjamin te brengen. Daar heb ik Jan ontmoet. We hebben dan samen de bus naar Seoul genomen en rond 17u waren we in ons Motel vlak bij Kukkiwon.

Hij had precies wat minder geluk gehad met z'n vlucht naar hier. Geen business class voorhem en de passagier naast hem was precies geen geweldige reispartner geweest! :-p Zijn gsm werkt hier niet. Lang leve nokia zou ik zeggen want ik heb er 2 bij en die werken alle 2. :-D

Donderdag ben ik langs het hospitaal geweest om eens naar men rechterbeen te laten kijken. Volgens de dokter was de spier gekwests door te veel te stretchen. Ik heb een injectie met een spierontspanner gekregen en daarna een massage. 3 x per dag moet ik pilletjes nemen. Vrijdag ben ik nog eens terug naar het hospitaal geweest voor een zelfde behandeling en het voelt nu of het beter is. Afwachten wat het dinsdag gaat zeggen. Ik kan nu in ieder geval men been laten rusten en doe alleen maar wat lichte stretching op men motelkamer.

Deel 3:

Het is donderdag 23/07, de cursus zit er bijna op. Morgen in de voormiddag nog les en in de namiddag examen en de eindcermomie. Normaal duurt de cursus tot en met zaterdag maar dat doen ze nooit. :-p Ze willen, denk ik, dat je ook even wat tijd neemt om Korea te bezoeken. Dat is niet zo vreemd want ik ben van mening dat je taekwondo en hapkido enkel volledig kan begrijpen als je ook de mensen van Korea begrijpt. Hun leven vandaag en hun geschiedenis. Hoe ze tot hier gekomen zijn.

Persoonlijk vind ik dat de cursus erop vooruit gaat, meer en meer lesgevers spreken redelijk Engels en het boek dat je krijgt, werd ook recentelijk aangepast.

Vandaag was een zware dag, eigenlijk is heel de cursus fysiek wel zwaar maar vandaag dus extra. :-) Er zijn der héél wat afgevallen. Zelf heb ik ook terug last van men been maar ik ben zo goed mogelijk blijven meedoen. De meeste gaven gewoon op. :-)

's Morgens begonnen we met 3u sparring. In de namiddag eerst wat theorie en dan 3u poomsee voor gevorderde, van 9 tot 17 dus. We hebben ook 17 gedaan, de tijd dat die enkel door 8ste dan en meer mag gedaan worden is duidelijk voorbij. :-) De sparring 's morgens was erg boeiend maar daar vielen de 1ste slachtoffers. Tijdens de poomsee volgden er nog een heel deel.

Dinsdag hadden wel al basistechnieken gehad en woensdag de taeguks. het is duidelijk dat men in Europa nog steeds niet begrijpt hoe belangrijk die basistechnieken zijn. Hopelijk komt hier in de toekomst verandering in.

Deel 4:

We zijn ondertussen al dinsdag 28/07 en ik ben terug in Asan bij Choi kwanjanim. We hebben de cursus instructeur taekwondo, level 2, met succes afgelegd. We zijn momenteel de enigste 3 in België die dat hebben. :-p

Vrijdag arriveerde ook Heymi en hun groep in Korea. We zijn dan 's avonds naar het Crown hotel in Iteawon vertrokken. Zaterdag stonden de Hapkido games op het programma. Chris en Mustapha zijn mee naar daar gegaan en vonden het een toffe ervaring. 's Avonds stond er een groot buffet op de agenda. Iedereen vond daar wel iets dat hij luste. Ook degene die niet zo gek zijn van koreaans eten. ;-)

Voor mij was het een druk weekend in België. Ik werd dus regelmatig wakker gebeld. Vervelend want vrijdag en zaterdag lagen we met drieën op de kamer. Mustapha en Chris waren dus iedere keer ook wakker. Sorry mannen. Uiteindelijk is alles toch goed verlopen in België.

Zondag zijn we met z'n allen naar Yong-In geweest, naar het hoofdkwartier van de IHF. Daar hebben we getraind onder leiding van Ko Soo Sik kwanjanim. 's Avonds, als het donker was, heeft hij ons mee de berg opgenomen en ons de plaatsen getoond waar Kooksanim mediteerde en trainde. nadien was er een gezellig samen zijn met de nodige drank. Dit werd nadien nog wat verder gezet in de slaapzaal. Een aantal mensen hadden het de volgende dag ook wat moeilijk met het opstaan. Voor alle duidelijkheid, ik was daar niet bij. :-p Zonder veel problemen ben ik met de bus in Cheonon geraakt waar Choi kwanjanim me terug ophaalde.

Gisterenavond kwam er plots een Engelsman opdagen bij Choi kwanjanim thuis. Normaal ging hij pas komen als ik weg was. :-D Vandaag hebben we wat samen getraind en morgen gaat hij mee op uitstap. We weten nog altijd ni naar waar. :-)

Deel 5:

Onze uitstap is uiteindelijk een dagje aan zee geworden. Onze mogelijkheden waren wat beperkt omdat onze Engelse vriend z'n voet had omgeslagen met mee te veotballen met de kinderen. Een beetje een slechte start voor hem want hij schijnt er veel last van te hebben.
Hij vindt ook dat we 's nachts nogal lang babbelen... Ik vrees dat we hem een beetje uit z'n slaap houden. :-p

De dag erop, 30 juli, zijn we samen naar Cho kwanjanim gereden. de bedoeling was om wat samen te trainen en erna naar een zwaard voor mij te gaan kijken.

Daar Cho kwanjanim ook een osteopaat is, heb ik ineens nog eens naar men been laten kijken. Het gaat om een totale overbelasting en alleen rust zou een oplossing zijn. :-( John heeft ook naar z'n voet laten kijken. Hij was niet helemaal gerust in de behandeling met brandende naalden in z'n voet en het kraken van z'n rug! :-p

De dag erop ben ik terug naar Seoul getrokken waar een training met Koo So Sik kwanjanim op het programma stond. Eenvoudige en doeltreffende technieken die bij iedereen in de smaak vielen.

Vandaag training met Kang Ik Pil kwanjanim. Fantastische training. Zo'n mensen zouden regelmatig naar België moeten uitgenodigd worden. spijtig genoeg zijn er een heel deel mensen die denken dat ze't zelf al weten in ons klein landje.Dit was de essentie van poomsee even duidelijk naar voorgebracht. Geen gezever of het handje of voetje wel hoog of laag genoeg was, of de voet wel onder de juiste hoek stond. maar pure krijgskunst. Hoe kracht ontwikkelen in je bewegingen. Dat pas je toe in poomsee maar ook overduidelijk in fenomenale breektesten en uiteindelijk ook in je sparring.

We hebben daar een aantal jonge dametjes aan het werk gezien die elke vrouw in ons klein landje met rode kaken zou doen afdruipen. Eerlijkheidshalve moeten we wel zeggen dat Sarang het niet slecht deed en dat ze na een weekje trainen daar, dat voor haar op het programma staat, wel mooie resultaten zal neerzetten in Europa.

Bedankt Kang Ik Pil kwanjanim, het was een fantastische training. We weten nu waar we aan moeten werken en hebben er ook de nodige methodes voor gekregen. :-D

Deel 6: Einde

Het is ondertussen 6 augustus en ik ben terug in België. toch nog even het verhaal afwerken. :-)

2 Augustus stond er een sportdag op het programma, samen met de kinderen van de club van Koo Soo Shik kwanjanim. In de morgen tijd voor wat waterpret. Ik heb me nog eens aan het waterskieën gewaagd. Om het veilig te spelen heb ik toch maar 2 skies genomen. Het was een jaar of 15 geleden en ik had geen zin om 20 keer te proberen om uit het water te komen. Uiteindelijk bleek het een beetje een slecht idee te zijn want nadien deed men rechterbeen enorm veel pijn, kon eigenlijk bijna niet meer lopen. Jan is na mij toch voor mono gegaan en is er na een paar keer proberen uiteindelijk uitgeraakt. Het klopt dus dat waterskieën als fietsen is en dat je't eigenlijk ni verleerd. :-)

In de namiddag zijn we er met quats op uitgetrokken. Het was voor mij de 1ste keer en het is toch weer anders dan moto rijden. Na de quats was het tijd voor wat paintballen. spijtig genoeg wist ik niet dat we niet even terug gingen om van schoenen te veranderen en ik heb dat dus op sleffers gedaan. Was dus niet echt beweegelijk. Ben geen enkele keer geraakt, maar bewoog toch ni echt vlot over't terrein. ;-)

's Avonds met z'n allen barbecuen. Nadien zijn der enkele in de drank gevlogen, sommige wat teveel. Dat heeft me uiteindelijk wat wakker gehouden ;-) en de volgende dag begon de lange terug tocht.

Eerst ben ik meegereden met de bus tot Caraïben Bay, een waterpretpark, daar heb ik een taxi genomen naar de het busstation in Yong-In. Van daaruit de bus naar Incheon Airport. Na het inleveren van men Koreaanse gsm en 2 laatste Koreaanse maaltijden ben ik op het vliegtuig gestapt richting München.

In München een vlucht naar Brussel en daar met de Sabena bus naar Antwerpen. Ik had gelukkig nog de laatst bus naar Hoevenen op de Rooseveltplaats. Terwijl ik op de bus zat te wachten gebeurde er een ernstig ongeval. Ik ben nog even hulp gaan bieden en toen de 100 er was ben ik op men bus gestapt en vertrokken we richting Hoevenen. Daar nog een laatste wandeling en dan kon ik eindelijk de sleutel in men deur steken. Het was ondertussen 4 augustus 00.30u en ik was ongeveer 36u onder weg geweest. Tijd om wat te gaan slapen! :-D